Drie Matrose. GRUWELVERHALE IN AFRIKAANS - BREDEVOORT VAN DEN BERG, #8

DRIE MATROSE - REISIGERS OP DIE TYDSEE - BREDEVOORT VAN DEN BERG'n Metafisiese Roman oor Tyd en HerinneringDie see onthou alles. Die see vergeet niks. In 1497 vaar drie Bretonse vissers weswaarts, weg van alles wat hulle ken, op soek na iets wat nie eens 'n naam het nie. Hulle oorleef 'n storm wat hulle moes doodgemaak het, en een van hulle begrawe 'n klip met vreemde merke op 'n verlate strand. Hy weet nie hoekom nie.
Hy weet net dat dit moet wag. Eeue later vind iemand daardie klip. Hy stop om daarna te kyk. Net vir 'n oomblik. Maar daardie oomblik verander alles. 'n Kind word gebore wat nooit gebore sou gewees het nie. 'n Lewe wat nooit sou bestaan het nie, begin. En iewers, sonder dat iemand dit weet, begin die patroon weer van voor af. In 1944 vaar drie Japannese vissers uit op hul laaste patrollie. Drie Amerikaners sien hoe die boot sink.
Een van hulle dra vir altyd die gesigte van die dooies saam. Die nagmerries kom elke nag, en hulle hou nooit op nie. In 1950 is dieselfde drie Amerikaners in 'n vreemde land, besig om jong rekrute te leer hoe om te veg in 'n oorlog wat hulle nie kan wen nie. Hulle deel dieselfde drome, dieselfde angs, dieselfde geheim. In die 22ste eeu land drie ruimtevaarders op 'n onbekende planeet wat op geen kaart bestaan nie.
Een van hulle vind 'n klip wat hy nie kan lees nie, maar wat hy tog ken. In sy kop hoor hy 'n lied. Drie matrose. Altyd drie. Altyd 'n boot. Altyd 'n see. Drie Matrose is 'n boek oor die dinge wat ons bybly lank nadat ons vergeet het. Oor hoe een klein klip, een oomblik, een besluit om te stop en te kyk, die hele gang van die geskiedenis kan verander. Oor hoe die see alles onthou, selfs wat ons probeer vergeet.
Dis 'n metafisiese riller vol sielkundige spanning, bonatuurlike misterie en die skaduwee van kosmiese gruwel. Die verhaal beweeg tussen geskiedenis, herinnering en die onbekende, en meng elemente van donker fantasie, literêre fiksie en wetenskapfiksie tot 'n onrusbarende en diep atmosferiese leeservaring. Dis vir mense wat hou van spanningsverhale, bonatuurlike verhale, donker fantasie en gruwelverhale wat stadig onder jou vel inkruip.
Dis vir lesers wat lief is vir sielkundige rillers, metafisiese misterie en wetenskapfiksie met 'n donker rand, stories wat jou nie los nie en nog lank na die laaste bladsy in jou gedagtes bly spook. "Die naamlose boot het in Jokohama-hawe gelê soos 'n ou seedier wat rus voor die slag. Sy lyf laag in die water, sy dekke stil, sy maste kaal teen die grys oggendlig wat deur die wolke gebreek het, daardie skemeruur tussen nag en dagbreek wanneer die wêreld sy asem ophou en die grens tussen werklikheid en droom vervaag soos mis wat oor water trek.
Die water het 'n nat, honger geluid gemaak wat deur die yster getrek het, 'n geluid soos kake wat oopmaak. Net syfers het die boot geïdentifiseer, vaalwit teen die roesvlekke, nommertekens wat niks beteken het vir die oog wat hulle lees nie, wat net daar was omdat iemand iewers besluit het dat alles 'n naam moet hê, selfs al verstaan die see nie die name wat mense gee nie. Die groot oerwater het nie omgegee nie.
Die see het sy eie taal gepraat, een sonder selfstandige naamwoorde, net werkwoorde: breek, sluk, dra, vergeet. Die see het geen behoefte gehad aan name nie; dit het geweet wat dinge was deur hul gewig, hul beweging, hul tydelikheid. Charley het op die kaai gestaan, sy hande diep in sy baadjiesakke gedruk, en na die syfers gekyk. Hulle sou eendag ook vervaag, soos die verf, soos sy eie naam, soos alles wat mense aanraak en dink hulle besit.
Die oggend was koud genoeg om asemwolkies te maak, klein newels wat uit die mond gestoot en dan opgelos het in niks. Hy het daarna gekyk, na die manier hoe sy eie lewe vir 'n oomblik sigbaar was in die yslug en dan verdwyn het. Die dood as 'n asemwolk wat in die oggendlig oplos, verdamp tot niks."