Milas Tokyo

Canim Remziye'm, Kisa zamanda o kadar çok sey oldu ki, söze nereden baslayacagimi bilemiyorum. Önce sunu belirteyim kuzum, yaninda olmayi, buralardan uzaklasmayi öyle çok istiyorum ki, bunun için elimden geleni yapiyorum, yapacagim, merak etme sen. Ben de seni çok özledim, her seyden çok seviyorum seni canim melegim. Pasaport almaya vakit bulamadim, ama sorun degil, basvurudan sonra islemlerin çabuk tamamlandigini ögrendim.
Yine de almayi istedim ama tayin islemleri için kapidan kapiya o kadar çok kostum ki, vaktim olmadi.- Tayin mi, o da nereden çikti? dedigini duyar gibiyim... Bir bilsen neler oldu neler... Hepsini anlatacagim, merak etme gülüm. Bu satirlari nereden yazdigimi duyunca çok sasiracaksin. Ben bile saskinligimi üzerimden atamadim.  Hâlâ bütün bunlarin nasil olduguna inanamiyorum. Murat'in barbarligi yüzünden Afsin'den ayrilmak istiyordum ya gülüm, can güvenligim olmadigi konusundaki ifadem nedeniyle tayin istegim nihayet kabul edildi.
Su anda Mugla'nin Milas ilçesindeyim. Yasadiklarimi alt alta yazsam, buradan Japonya'ya vallahi yol olur. Murat, o artik taniyamadigim, gözü dönmüs adam, bir kez daha okulu basip, bana asik oldugunu sandigi Ridvan'la kavgaya tutusunca solugu ilçe  egitim müdürünün kapisinda aldim. Kapidan girdigimde müdür, diyanetin imamlariyla sohbet ediyordu. Bu da ayri bir sikinti, vallahi çildiracagim. Gel de konusma canim...
Gel de 'bilim yuvasinda bu yobazlarin ne isi var?' diye sorma... Gel de sus, gel de ögretmen olup susmayi basar bu tarikatçilarin karsisinda. Sen de biliyorsun ya gülüm, artik ögrencilerimiz, sendikamizin bütün itirazina ragmen, bakanligin yeni projesi geregi, ögretmenlikle ilgisi olmayan imamlardan ders almak, onlarla camiye gidip namaz kilmak zorunda birakiliyor. Kara sakalli manevi danismanlardan baska, imam tipli okul psikolojik danismanlari türedi.
Eskiden 'okul psikologu' dendi mi 'laik, bilimsel egitimi', 'akli hür, vicdani hür' nesiller yetistirmeyi savunan egitim personelleri akla gelirdi. O güzel insanlar da artik ortalikta görünmüyor. Tarikatçi egitim bakanligi tarafindan okullara sokulan,  bu gerici projenin uygulayicisi olan  imamlar, erken yasta ögrencilerimizin kafasini hurafelerle dondurarak, zihinleri bilimsel düsünemeyecek, olaylara elestirel gözle bakamayacak hale getiriyorlar.
Müdürü bu imamlarla sohbet halinde görünce, her zaman oldugu gibi yine canim çok sikildi. Tabii kendi dertlerimle bas edemedigim için, bu konuyla ilgili bir sey söyleyemedim. Benim derdim, bosanmaya yanasmayan, hala evli oldugmuz konusunda israr eden, Murat'laydi. Avukat, üç yil ayri yasadigimizi kanitladigimda, mesela kira sözlesmelerimi gösterdigimde, bosanmamizin kesinlik kazanacagini söyledi. O gün imamlari görmezden gelip, müdüre bir kez daha can güvenligimin olmadigini söyledim.
Ben konusurken üç imam izin isteyip disari çikti. Kisa bir sessizlikten sonra müdür: - Çok haklisiniz Leyla Hanim, kocanizin yaptiklarini elbette onaylamiyorum. Kaç kez savciliga gidip korunma talep ettiginizi de biliyorum. Allah göstermesin de, basiniza bir is gelecek diye ben de çok korkuyorum. Görevlendirme olarak sizi Elbistan'a gönderelim, ortalik durulunca dönersiniz, dedi. Daha önce de söylemistim ya gülüm, Afsin'de Murat'la ayni ilçenin farkli okullarinda olmaktansa, 30 kilo metre uzakliktaki Elbistan'da çalismayi tercih ederim.
Gidip gelmesi zor olacakti ama en azindan gitmem, Ridvan'in durumunu düzeltebilirdi. Durup dururken benim yüzünden, evli barkli adamin basi derde girdi. Daha uzaktaki bir yere sansimi denemek için, - Müdür Bey, dedim, sesimdeki titremeyi gizlemeye çalisarak, Elbistan surasi! Murat için Elbistan'a gelmek, çarsiya inmek kadar kolay. Benim durumumdaki memurlar için sehir disi tayin hakki var; can güvenligimin olmadigi yönündeki mazeretimi kullanarak Ege'deki sehirlerin birine tayin edilmek istiyorum.
Baktim, kem küm ediyor.