Troon van As. Crowns of Iron, #3

Vier mannen. Eén bruid. Een troon van ijzer, en een koninkrijk dat nooit had mogen bestaan. De drieëntwintigjarige Séraphine Deveraux steekt bij dageraad de Castevillaanse grens over met de vierhonderd documenten van haar moeder en het zegel van een dode koningin. Rafael Enrique de Castevilla - Directeur van de Koninklijke Inlichtingendirectie, tweede zoon en de enige man op het continent met een werkbaar profiel van haar moeder - wacht op het perron.
Op de negende dag legt hij haar het dossier in handen. Diezelfde dag legt hij ook zichzelf in haar handen. Léo volgt haar naar het zuiden. Konrad arriveert onuitgenodigd in het elfde uur van een Castevillaanse crisis, in eenvoudige reiskleding, met een jachtgeweer op de stoel naast zich en het Steinberg-zegel eindelijk van zijn vinger. Noir - de vreemdeling in het zwart die haar leven redde in Sérencourt, die in Eisenheim de moordenaar van haar moeder noemde - stapt eindelijk in zijn eigen kleren de residentie binnen, met zijn eigen naam.
Alaric Mathias d'Aurence. De verloren erfgenaam. De kroon waarop de koningen van drie koninkrijken dertig jaar hebben gejaagd. De Castevillaanse koning die haar moeder doodde. De Aurenciaanse erfgenaam die de kroon weigert. En vier geliefden die eindelijk benoemen wat ze voor elkaar zijn. Een Directeur van de Koninklijke Inlichtingendirectie die haar het dossier geeft dat zijn vader liet opstellen - en het bewijs dat de man die nu op de Castevillaanse troon zit dertig jaar geleden de dood van Isabelle de la Torre liet bestellen om een imperiale opvolging vrij te maken die hij via zijn nicht wilde opeisen.
Een koning die liever zijn laatste legitieme zoon verbrandt dan het bevel schriftelijk toe te geven. Een Sérennes-diplomaat die in drie talen en één nacht het oprichtingshandvest schrijft van een regeling waarvoor geen enkele Europese kanselarij een precedent heeft. Een Nordhavener Kronprinz die voor het eerst in zijn volwassen leven zijn commando neerlegt en blijft. Een Aurenciaanse erfgenaam die er in een kapel aan de Castevillaanse grens mee instemt benoemd te worden - en de kroon te weigeren die hem benoemt.
In Hohenhaus gaan de gieterijen voor het eerst in achttien maanden open. De ovens nemen de regalia van drie koninkrijken en één afwezig vierde in zich op. Wat drie dagen later uit de koelkamer komt, is geen kroon. Het is één enkele ijzeren baar, gestempeld met vier merken. De smid zegt: Es ist genug. Het is genoeg. Het Gesprek vindt om drie uur 's nachts plaats in de Castevillaanse residentie, in vier talen, met alle vier de mannen voor het eerst aan dezelfde tafel.
Geen koning krijgt voorrang. Geen koninkrijk eist haar op. Wat wij zijn, is wat wij overeenkomen te zijn. Séraphine tekent niets. Ze vertelt hun, met de stem die ze drie boeken lang heeft opgebouwd, wat de regeling zal zijn. Drie weken later, in de Federatiekamer in Eisenheim, ondertekenen drie kronen een handvest dat niemand in drie koninkrijken alleen had kunnen opstellen. De vierde stoel is, bij verdrag, leeg.
Volgens privaat begrip is hij van haar. Ik werd uitgekozen om drie kronen in evenwicht te houden. Ik zal eindigen als de gemalin van een federatie die er geen bezit. Troon van As is Boek 3 van de serie Crowns of Iron - de conclusie. Een dark royal why-choose romance waarin vier geliefden eindelijk overeenkomen wat ze voor elkaar zijn, een rijk eindigt in ijzer en as zodat een federatie kan beginnen, en de bruid die door drie koningen werd uitgekozen om hen uit de oorlog te houden de vrouw wordt die hun verdrag met haar eigen hand herschrijft.
Boek 3 van 3. 18+.