Populli i këndon udhëheqësit

Ky libër është një udhëtim nëpër vargje që nuk kanë frikë të qeshin me dhimbjen, të shpotisin seriozitetin e rremë dhe të vënë në lojë vetë absurditetin e jetës. Poezia satirike këtu nuk rri e strukur pas fjalëve të bukura, por del hapur, therëse dhe lozonjare, për t'i treguar lexuesit se e vërteta shpesh thotë më shumë kur vishet me humor. Në këto vargje, politika shndërrohet në komedi të errët, ndërsa përditshmëria  në një teatër ku të gjithë luajmë role që as vetë nuk i besojmë. Autori përdor gjuhën si shpatë dhe si pasqyrë: herë thumbon, herë përqesh, herë i kthen gjërat përmbys që lexuesi të shohë botën ndryshe.
Nuk është një përmbledhje që të qetëson, por një libër që të zgjon, të bën të mendosh dhe shpesh të qeshësh me absurditetin e asaj që zakonisht na duket serioze. Ky libër është një ftesë për të parë jetën me syrin e një satiristi: aty ku edhe trishtimi ka ritëm, ku gënjeshtra zbulohet me një rimë, dhe ku të vërtetat më të hidhura thuhen më qartë kur vishen me shpotinë e një vargu të shkurtër.