Ky libër është një udhëtim satirik nëpër Shqipërinë e sotme, një vend ku çdo ditë prodhon më shumë paradokse se politika, më shumë humor të zi se lajme të mira. Ai është një atlas i absurdit shqiptar, ku fjalia e shkurtër, aforizma therëse dhe paradoksi i hidhur shndërrohen në kronikë të një kohe të trazuar. Në këto faqe lexuesi do të gjejë gjithçka: nga politika që s'ndryshon asnjëherë, tek mediat që shpesh janë më shumë spektakël se informacion; nga jeta e përditshme e mbushur me kontradikta, tek alfabeti i një "fjalori satirik" që e lexon Shqipërinë germë pas germe; nga listat e një vendi që gjithmonë i ka "më shumë" dhe "më pak" gjërat e gabuara, deri tek një kapitull final që e përmbledh gjithçka "në një rresht".
Ky libër nuk jep receta, as zgjidhje. Ai pasqyron, përqesh dhe ironizon. Dhe pas çdo shakaje, lexuesi gjen një grimë të vërtetë, shpesh më therëse se vetë serioziteti. Është një kujtesë se satira nuk është luks letrar, por mënyrë mbijetese: një formë për të duruar realitetin, për të qeshur kur s'mund të qash, për të parë përtej fasadës së premtimeve boshe. Lexuesi nuk ka nevojë ta ndjekë librin në rend.
Mund të hyjë nga cilado derë: tek aforizmat politike, tek kapitulli i medias, tek fjalori alfabetik, ose thjesht tek një fjali e vetme që mjafton për të shpjeguar një vend të tërë. Kudo që të ndalet, do të gjejë një pasqyrë të thyer të realitetit. Ky është një libër që qesh për të mos qarë, që dokumenton absurditetin me finesë, dhe që dëshmon se në Shqipëri, paradoksi është lajmi i përditshëm.
Ky libër është një udhëtim satirik nëpër Shqipërinë e sotme, një vend ku çdo ditë prodhon më shumë paradokse se politika, më shumë humor të zi se lajme të mira. Ai është një atlas i absurdit shqiptar, ku fjalia e shkurtër, aforizma therëse dhe paradoksi i hidhur shndërrohen në kronikë të një kohe të trazuar. Në këto faqe lexuesi do të gjejë gjithçka: nga politika që s'ndryshon asnjëherë, tek mediat që shpesh janë më shumë spektakël se informacion; nga jeta e përditshme e mbushur me kontradikta, tek alfabeti i një "fjalori satirik" që e lexon Shqipërinë germë pas germe; nga listat e një vendi që gjithmonë i ka "më shumë" dhe "më pak" gjërat e gabuara, deri tek një kapitull final që e përmbledh gjithçka "në një rresht".
Ky libër nuk jep receta, as zgjidhje. Ai pasqyron, përqesh dhe ironizon. Dhe pas çdo shakaje, lexuesi gjen një grimë të vërtetë, shpesh më therëse se vetë serioziteti. Është një kujtesë se satira nuk është luks letrar, por mënyrë mbijetese: një formë për të duruar realitetin, për të qeshur kur s'mund të qash, për të parë përtej fasadës së premtimeve boshe. Lexuesi nuk ka nevojë ta ndjekë librin në rend.
Mund të hyjë nga cilado derë: tek aforizmat politike, tek kapitulli i medias, tek fjalori alfabetik, ose thjesht tek një fjali e vetme që mjafton për të shpjeguar një vend të tërë. Kudo që të ndalet, do të gjejë një pasqyrë të thyer të realitetit. Ky është një libër që qesh për të mos qarë, që dokumenton absurditetin me finesë, dhe që dëshmon se në Shqipëri, paradoksi është lajmi i përditshëm.