MÜHÜR

Bir zamanlar insanlar rüya görürdü. Gözlerini kapattiklarinda unutulanlar geri döner, susanlar konusur, kaybolanlar kendini bulurdu. Ama bir gün dünya sustu. Rüyalar kaybolmadi, sadece yasaklandi. Kodlara sigmayan her sey sistem disi ilan edildi. Duygular "zararli veri", hafiza "virüs", inanç ise "ariza" sayildi. Kelimeler sayiya çevrildi, hatiralar silinebilir içerik oldu. Insan, her seyi bilen ama hiçbir seyi hatirlamayan bir varliga dönüstü.Iste o çagda, birinin zihnine gizemli bir kelime düstü: Zemanur.
Ne bir isimdi, ne siradan bir seslenis. Bir çagriydi, bir mühürdü. Unutusu delen, hatirlamayi yeniden mümkün kilan bir isaret. Mühür: Göge Açilan Çatlak, baskinin gölgesinde hakikati hatirlamanin destanini anlatiyor. Yasakli rüyalarin, kaybolmus hafizalarin ve susturulmus kelimelerin arasinda, insanin yeniden dirilis mücadelesini sahneliyor.Çünkü hakikat susmaz.Çünkü insan, hatirlamadan yasayamaz.
Ve her mühür, bir kapanis degil; bazen yeni bir baslangicin kapisidir.