Koniec nowego swiata, czyli prolegomena do wiecznosci - to drugi autorski tomik wierszy Wieslawa Falkowskiego, wydany po raz pierwszy w 2017 roku. Wiersze w tej publikacji. to róznorodnosc nastrojów, emocji, postaw, sposobów wypowiadania sie. Znajdziemy w nich: liryzm, (auto)ironie, drwine, szyderstwo, sarkazm, dosadnosc i kolokwializmy. Te wiersze poruszaja, intryguja, niekiedy smiesza, by za chwile czyms wzruszyc.
Jest w nich osobliwy humor, czesto czarny, a nawet makabryczny. Jest tez surrealizm ze swa absurdalnoscia i groteska. Uwage w wierszach zwraca tez naturalistyczne ukazanie brzydoty. Zadziwiajace jest bogactwo wyobrazni autora, pelnej niezwyklych skojarzen. Niewatpliwa wartoscia tych wierszy jest to, ze sa one swiadectwem naszych czasów nowego swiata, widzianych z perspektywy bohatera wierszy. Sa one takze swiadectwem indywidualnego losu czlowieka w tym swiecie.
Zapisem jego wnikliwych obserwacji i przemyslen. Zasugerowaniem przyczyn i miejsca konca nowego swiata. Rozwazaniem o wiecznosci, niejednoznacznym. W wierszach znajdziemy odwieczne pragnienie i poszukiwanie przez czlowieka szczescia, widzianego przede wszystkim w prawdziwej milosci. Milosci jako lekarstwie na wszelkie zlo tego swiata. Ale ona jest tak trudno osiagalna. Warto podkreslic, jaka refleksja plynie z losów bohatera lirycznego.
Za uleganie uludom, róznym fascynacjom, mirazom dobrobytu, slawy, szczescia placi sie wysoka cene.
Koniec nowego swiata, czyli prolegomena do wiecznosci - to drugi autorski tomik wierszy Wieslawa Falkowskiego, wydany po raz pierwszy w 2017 roku. Wiersze w tej publikacji. to róznorodnosc nastrojów, emocji, postaw, sposobów wypowiadania sie. Znajdziemy w nich: liryzm, (auto)ironie, drwine, szyderstwo, sarkazm, dosadnosc i kolokwializmy. Te wiersze poruszaja, intryguja, niekiedy smiesza, by za chwile czyms wzruszyc.
Jest w nich osobliwy humor, czesto czarny, a nawet makabryczny. Jest tez surrealizm ze swa absurdalnoscia i groteska. Uwage w wierszach zwraca tez naturalistyczne ukazanie brzydoty. Zadziwiajace jest bogactwo wyobrazni autora, pelnej niezwyklych skojarzen. Niewatpliwa wartoscia tych wierszy jest to, ze sa one swiadectwem naszych czasów nowego swiata, widzianych z perspektywy bohatera wierszy. Sa one takze swiadectwem indywidualnego losu czlowieka w tym swiecie.
Zapisem jego wnikliwych obserwacji i przemyslen. Zasugerowaniem przyczyn i miejsca konca nowego swiata. Rozwazaniem o wiecznosci, niejednoznacznym. W wierszach znajdziemy odwieczne pragnienie i poszukiwanie przez czlowieka szczescia, widzianego przede wszystkim w prawdziwej milosci. Milosci jako lekarstwie na wszelkie zlo tego swiata. Ale ona jest tak trudno osiagalna. Warto podkreslic, jaka refleksja plynie z losów bohatera lirycznego.
Za uleganie uludom, róznym fascynacjom, mirazom dobrobytu, slawy, szczescia placi sie wysoka cene.