Timber. Hades, #4

Verraden. Mijn beste vriend. Mijn rechterhand. De man die ik boven alle anderen vertrouwde. Zayden de Rosa verklaarde me de liefde en liet me niet los voordat hij alle muren om me heen had doorbroken. De man die van me hield, bleek een verrader te zijn. En ik had niets door. Verlaten. Mijn felle minnaar. Hij stierf terwijl hij me probeerde te beschermen. Hij liet me hem doden en uitwissen, zodat hij kon opgaan in de schaduw.
Nu is hij alleen, zonder enig idee wat er is gebeurd. Hij weet alleen dat ik niet ben waar ik zou moeten zijn. Die wetenschap kan hem zijn leven kosten en dan dit keer écht. Ik moet erop vertrouwen dat hij het alleen zal redden. Hij had niets door. In de val gelokt. Mijn rots in de branding. Mijn geliefde. Mijn Lucas. Ik hou zo veel van hem en hoewel ik veel erge dingen in mijn leven heb gedaan, is hem pijn doen het ergst.
Het merendeel van de aanklachten tegen mij, zijn leugens. Maar die beschuldiging is waar. Hopelijk blijft hij de kracht waarop ik kan bouwen. Dat heeft hij me beloofd. En dat was iets dat we nooit hadden voorzien. Woedend. Alles in mijn leven is terug te leiden tot mijn ex. De ene aanval na de ander. Maar het is hem niet gelukt om me te breken en dat zal hem ook nooit lukken. Ik ben Hades. En hij zal niets doorhebben.