Club 22. Hades, #3

Ze zeggen weleens dat je je vijanden dichterbij je moet houden dan je vrienden. Voor mij geldt dat zeker. Mijn vijanden zijn overal om me heen en het gevaarlijkste zijn vier mannen. Een van hen wil mij de duisternis intrekken. Hij heeft me liefgehad en daarvoor een fikse prijs betaald. De ander weet goed om te gaan met mijn macht en houdt ook van mijn meest donkere kanten. De derde was altijd mijn beste vriend, maar hij dreigt nu onze zo zorgvuldig geschapen balans te verstoren door naar mij te verlangen. En dan de vierde man.
Die is misschien wel het meest angstaanjagend. Hij wil de anderen van me afnemen. Hij wil de pilaren onder mijn rijk vernietigen. Hij wil mijn levenswerk verwoesten. Mij verwoesten. Waarom? Omdat de man die eigenlijk dood zou moeten zijn, mij de zijne wil maken. Hij zal niet stoppen tot hij mijn bloederige, nog kloppende hart uit mijn lijf heeft gerukt en mij gebroken achterlaat. Maar hij beseft niet wie hij voor zich heeft.
Ik ben niet meer het meisje dat hij ooit kende. Ik ben Hades. En de volgende keer dat hij sterft, zal ik er alles aan doen om ervoor te zorgen dat hij dood blijft.