Profetajxo – Kehanet

KEHANETBazi felaketler, yasandiklari anda degil, önceden hissedildikleri an baslar. Gökyüzünde iki uçak vardi; yeryüzünde ise çok daha büyük bir kirilma. Isik degisti, zaman sekteye ugradi ve insanlik fark etmeden baska bir esige geçti. Bu esik, bir patlamanin ya da çarpismanin kendisi degil, onun insan öz varliginda açtigi görünmez yarikti. Bir kiz vardi; varligi kayda geçmedi ama yoklugu da açiklanamadi. Bir çocuk vardi; sessiz bir vadide durdu ve yalniz olmadigini bildi. Aralarindaki bag ne bir çagriydi ne de bir karsilasma.
Daha çok, insan öz varliginin  kendi uzantilariyla kurdugu kadim ve unutulmus bir temasin yeniden hatirlanisiydi. KEHANET, bir felaketin nedenini anlatmaz; o nedenin insan bilincinde yarattigi çatlagi izler. Burada kehanet, gelecegi haber veren bir öngörü degildir. Kehanet, çoktan baslamis olani görmezden gelmenin bedelidir. Insan, kendi yarattigi güce baktiginda ne zaman geri çekilmesi gerektigini, ne zaman kalmanin en büyük müdahaleye dönüstügünü ayirt edebilecek midir?Kontrol ile korunma arasindaki o ince çizgide, insan öz varligi kendi uzantilariyla yüzlesirken, KEHANET sessiz, derin ve geri dönülmez bir hikayeyi adim adim açiga çikarir.