Opgeëist door de bergman

Ik vluchtte voor een man die me tot zijn bezit probeerde te maken... en belandde regelrecht bij een ander die dat ook echt zal doen. ScoutIk had moeten weten dat er iets niet klopte toen mijn vader ineens aardig en zorgzaam tegen me begon te doen. Hij is nooit het zorgzame type geweest. Eigenlijk heeft hij nooit veel aandacht aan me besteed, omdat hij het te druk had met zich verstoppen voor woekeraars of zichzelf in slaap drinken. Toch kan ik niet ontkennen dat een deel van mij hoopt dat onze relatie eindelijk beter wordt wanneer hij aandacht aan me begint te besteden. Dan neemt hij me mee naar de kapel en deelt hij me mee dat ik daar ben om met een van de woekeraars te trouwen bij wie hij schulden heeft. Dus doe ik het enige wat ik kan doen. Ik vlucht. Wanneer mijn auto langs de kant van de weg stilvalt, denk ik dat ik de pineut ben. Dan duikt hij op en weet ik het zeker.  CarterIk geniet van de rust en stilte in mijn blokhut wanneer er vlak voor de deur een auto stilvalt en er een engel uitstapt. Een engel in een trouwjurk. Ik weet meteen dat het lot dit meisje bij me heeft gebracht en dat ze van mij is. Ik weet niet wie zo stom was om haar kwijt te raken, maar ik zal die fout niet maken. Dit meisje is van mij. Ze bevindt zich in mijn blokhut, slaapt in mijn bed en draagt mijn kleren. Ze denkt dat ze niet weg kan omdat ik haar auto moet repareren.
Ze zal er al snel achter komen dat ik haar nooit meer laat gaan. Ik heb de vrouw van mijn dromen gevonden. Nu hoef ik haar alleen nog maar op te eisen.