Vertrouwen. Ronde Vigilantes, #9

Ze was nooit van plan terug te gaan. Hij had nooit gedacht dat hij haar nog zou zien. Niet iedereen is blij met hun hereniging. Twaalf jaar was lang om een geest te zijn. Nina dacht dat weggaan haar verdriet en schuldgevoel zou verlichten, maar ze had geen idee van de hel waar ze naartoe rende. Twaalf jaar lang vertrouwde ze iemand die zich in een oogwenk tegen haar zou keren als ze zich ooit zou verzetten.
Blijven was geen optie. Niet als Nina zichzelf ooit nog in de spiegel wilde aankijken. Zeke heeft het zichzelf nooit vergeven dat hij het zusje van zijn beste vriend die nacht, twaalf jaar geleden, heeft laten wegglippen. Nog erger dan haar vertrek was dat ze nooit terugkwam. Hij had de hoop haar te vinden opgegeven, hoewel hij regelmatig het mortuarium controleerde. Tot zijn telefoon ging en de stem die hij nooit meer dacht te horen zijn naam fluisterde. Het enige wat Zeke wil, is Nina beschermen.
Maar haar gevangen houden in zijn huis is niet beter dan wat ze de afgelopen twaalf jaar heeft meegemaakt. Nina is vastbesloten een einde te maken aan het schrikbewind dat haar bij haar dierbaren weghield. Ze zal al haar kracht nodig hebben, en die van Zeke, om de organisatie neer te halen waaraan ze haar leven had gezworen. Zelfs dat is misschien niet genoeg.