Tarık: Bir Yolculuk Hikâyesi

Her insanin hayati, kendi zamaninin kalbine birakilmis bir kelimedir. Kimi insan bu kelimeyi gürültülü meydanlarda nefesi tükenene kadar haykirir; kimi insan ise onu sessizligin kuytularinda büyütür, sizim sizim sizlayan bir yaraya sarar ve günü geldiginde gelecegin vicdanina bir çiglik olarak birakir. Elinizde tuttugunuz bu kitap; Karadeniz'in sisli daglarinda, duman kokulu ahsap bir odada gaz lambasinin titrek isigiyla baslayan, ardindan dünyayi bir uçtan bir uca güzellestirme sevdasiyla yollara düsen, fakat nihayetinde gurbetin sonbaharinda durulup dinlenen bir ruhun, Tarik'in yolculugudur.
Ve bu yolculuk, sadece Tarik'in hafizasinda kalmasin, gelecege sarsilmaz bir sahitlik olarak aktarilsin diye dertlenen degerli kardesim Hasan Dost'un kalemiyle ve kalbiyle hayat bulmustur. Bu eser, yalnizca bir yasam öyküsü degil; Hasan Dost'un hakikate bagli vasiyeti, bir devrin, adanmislik idealinin ve hoyratça hirpalanan bir adalet duygusunun edebi kaydidir. Anadolu'nun bagrindan kopup gelen tertemiz insanlarin; topragin bagrina çiçek tohumlari saçmak, bir çocugun elinden tutmak ve "insanliga faydali olmak" disinda hiçbir murat tasimayan bir neslin hikayesidir bu.
Zamana ve mekâna sigmayan büyük rüyalarin, bir sabah uyandiginda tersine dönen bir dünyada nasil birer "suç objesine" dönüstürüldügünün; masumiyetin nasil yaftalandiginin ve yalan kalelerinin hakikat duvarlarini nasil kusattiginin canli sahitligidir. Tarih, sadece muktedirlerin gürültülü nutuklariyla yazilmaz. Gerçek tarih, firtinalar koptugunda sessizce cam kenarina çekilip hakikati satir satir tuglalastiranlarin hafizasinda ve Hasan Dost gibi o hafizayi vicdan süzgecinden geçirerek yaziya döken edip zincirlerinde saklidir.
Anadolu'da denir ya: "Yalan kale gibidir ama kilin üstündedir; gerçek ise kil gibidir ama kalenin üstündedir." Iste Hasan Dost, bu heybetli görünen yalan kalelerinin bir gün kaçinilmaz olarak çökecegine ve hakikatin o ince ama sarsilmaz yerinde dimdik ayakta kalacagina olan inanciyla kalemini bir mala gibi kullanmistir. Maksadi; insanlarin konusmaktan ürktügü, dogrularin üzerinin sislerle örtüldügü karanlik bir kesitte yasananlari, bir romanin estetik diliyle fakat hakikate milim ihanet etmeden kayit altina almaktir. Kimin zalim, kimin mazlum; kimin fedakâr, kimin vefasiz oldugunun hükmü ne bugünün gürültülü meydanlarina ne de algi operasyonlarina aittir.
O hüküm, yalnizca ve yalnizca zamanin eskitemedigi insan vicdanina birakilmistir. Dileriz ki Tarik'in çocuklugunun yagmur kokan patikalarindan baslayip gurbetin sisli iklimine uzanan bu yolculugu ve Hasan Dost'un bu yolculuga can veren vefali eseri; sis dagilip sular duruldugunda, hakikat duvarinda küçük ama saglam bir tugla olarak yerini alir. Çünkü rüzgâr ne kadar sert eserse essin, baharin gelisine ve o çok beklenen gülün bir gün mutlaka açacagina olan inanç, bu topraklarin en kadim tesellisidir. Keyifli ve derinlikli okumalar dilerim. Harun TOKAK