Stille leugens. Perfectly imperfect, #8

Drago. Er bestaat slechts één straf voor spionnen en leugenaars; een langzame en pijnlijke dood. Mijn lieve, engelachtige vrouw, die iedereen in mijn huis heeft betoverd - van mijn mannen tot aan mijn honden - is de ergste verrader van allemaal. Maar het lijkt erop dat ook ik in haar ban ben geraakt. Met elke glimlach, elke belachelijke outfit, worstel ik ermee om haar op een afstand te houden. Ik wil haar haten, maar in plaats daarvan verlang ik ernaar om elke stille leugen die haar lippen verlaat, te horen. Sienna.
Laat ze alleen zien wat ik wil dat ze zien, en laat ze nooit toe in mijn hart. Dat is hoe ik met dingen omga. Ik heb dan wel ingestemd met dit huwelijk, maar ik zal nooit de zijne zijn. Ik zal hem nooit achter mijn masker laten kijken. Maar met elke dag die verstrijkt, wordt het moeilijker om mijn taak te vervullen. Ik worstel ermee, en ben aan het falen. Ik begin verliefd te worden. Op de man die ik heb gezworen te verraden. NB: dit is een maffia romance die als losstaand kan worden gelezen.