Propozycja modyfikacji chrześcijańskiej koncepcji antropologicznej z perspektywy neurologii oraz cybernetyki

Pierwszy rozdzial omawia skrótowo wybrane koncepcje antymonizmu czlowieka (czyli koncepcje dualistyczne, tripletyczne itd.) tak tworzone przez filozofów w czasach antycznych, jak i, bardziej wspólczesnie, przez psychologów. Rozdzial drugi omawia koncepcje czlowieka wyprowadzona z cybernetyki, wynikajaca z przyjecia zalozenia, ze czlowiek jest systemem autonomicznym. Jest to dosc szerokie omówienie tej koncepcji, gdyz jest ona praktycznie nieznana ani w swiecie filozofii ani w swiecie psychologii.
Trzeci rozdzial referuje ksztaltowanie sie chrzescijanskiej koncepcji czlowieka, poczynajac od antropologii biblijnej. Rozdzial czwartym bardzo skrótowo traktuje dwie kolejne dziedziny - separacje duszy i ciala w przezyciach mistycznych oraz, dla kontrastu, mocne ich powiazanie znane z neurologii. Nastepnie, w piatym rozdziale, zestawiono ze soba zaprezentowane wczesniej koncepcje, wskazujac ze czesto sa one tozsame; jednak koncepcja cybernetyczna, wychodzac z science, czyli nauk scislych, po prostu jest opisana bardziej precyzyjnym jezykiem.
Podjeto takze próbe zarysowania ujednoliconej koncepcji, uwzgledniajacej wszystkie wczesniej podane.