Kiedy przestajemy udawać

Ona jest Królowa Lodu. A ja to chodzacy chaos w baletkach. Kiedy Isabela Montrésor zaproponowala mi rezydencje w swoim zespole, myslalam, ze to moja szansa, by przestac byc ta dziewczyna, która kreci tylkiem w teledyskach. Nie spodziewalam sie jednak, ze jedno wiralowe zdjecie uczyni z nas najgoretsza pare w swiecie chicagowskiego tanca. Plan jej PR-owca jest prosty: udajemy, ze jestesmy razem, przyciagamy sponsorów, ratujemy zespól baletowy.
Trzy miesiace. Zero uczuc. Ale Isabela patrzy na mnie tak, jakby chciala mnie pozrec. Gdy jej dlonie koryguja moja postawe, zatrzymuja sie na ciele dluzej, niz to konieczne. A kazdy czuly gest na potrzeby kamer sprawia, ze zaczynam myslec, iz ona wcale nie gra. Problem w tym, ze ja tez nie. Udawany zwiazek. Szefowa i podwladna. Róznica wieku. Co sie stanie, gdy klamstwo zmieni sie w najbardziej niebezpieczna prawde?