Eliza Dizginleri Eline Alıyor. Yaralı askerler, açık kalpler ve uğruna savaşmaya değer bir yuva hakkında tatlı bir Regency aşk romanı

Savas; atlarini, ailesini ve bildigi tüm güvenleri elinden aldi. Geriye yalnizca adi kaldi-bir de o ada anlam katma iradesi. Napolyon Elba'dan kaçtiginda, Eliza Bell babasinin Belle Haven'in en degerli kirk atiyla birlikte yola çikisini izler-ve siradan bir hayat sürebilecegine dair son hayalini de onunla ugurlar. Henüz on sekiz yasindayken, bir anda Ingiltere'nin saygin at yetistirme malikânelerinden birinin tek sorumlusu olur: dogumu beklenen altmis tay, geride kalmis birkaç çocuk ve yasli adamdan ibaret bir ekip, kapida belirmeye baslayan ordu görevlileri...
Bu yükün altinda ezilebilirdi. Ama Eliza çenesini kaldirir ve ise koyulur. Derken kapiya yarali bir süvari tegmeni gelir; yaninda savastan sag çikardigi, yara izleriyle dolu kör bir aygir vardir. Bu at onun hayatini kurtarmistir ve o, onur borcunu yari yolda birakmayi reddetmistir. Tegmen Llewellyn, yaralari iyilesene dek bilgisini ve emegini Belle Haven'a sunar. Eliza'nin gururu buna ihtiyaci olmadigini söyler.
Fakat hesap defterleri, bosalan ahirlar ve dur durak bilmeyen taylama dönemi bambaska bir gerçegi fisildar. Uzun günler ve zorlu geceler boyunca yan yana çalistikça, ikisinin de planlamadigi bir sey aralarinda usulca sekillenmeye baslar-sessiz, temkinli ve herhangi bir el koyma emrinden çok daha tehlikeli. Ama Belle Haven hâlâ tehdit altindadir, mevsim kimseyi beklemez ve her kayip bir öncekinden daha derin yaralar açar. Eliza, savas geriye kalan her seyini almadan önce malikânesini, atlarini ve kalbini bir arada tutabilecek mi?