Een heel chagrijnige dokter. Wolf Valley: Grumps, #16

Ik haat het om naar de dokter te gaan, maar dat is momenteel niet mijn probleem. Het is dat de nieuwe arts in het dorp niet ophoudt met proberen me de zijne te maken. AlexiIk haat dokters. Ik haat alles aan een bezoek aan hen. De kille kamers, de strenge gezichten, de manier waarop ze doen alsof ze je hele leven kennen vanwege een klembord. Dus als ik ziek word, stel ik het zo lang als menselijk mogelijk is uit, maar mijn koorts wordt erger, dus neem ik de gok en sleep ik mijn ellendige lijf naar Wolf Valley Medical.
Ik ben voorbereid op een prik of een of ander smerig smakend medicijn. Waar ik niet op voorbereid was, was dr. Hugh Mercer. Groot, breed, irritant knap, en zo nors dat hij onweersbuien er vrolijk uit laat zien. Hij zou angstaanjagend moeten zijn, maar hij is bijna... zachtaardig. Om de een of andere reden kijkt hij me aan alsof ik het belangrijkste ben wat hij de hele dag heeft gezien. Ik haast me weg als we klaar zijn, maar nu is hij er elke keer als ik een hoek om ga.
Om te kijken hoe het met me gaat. Om te vragen of ik wel eet. Om aan te bieden me naar huis te rijden. En ik blijf het enige verstandige doen wat ik kan bedenken. De andere kant op rennen. HughIk ben al jaren arts. Ik heb elk soort patiënt ontmoet - nerveus, koppig, luidruchtig, boos - maar niets heeft me voorbereid op Alexi. Ze komt mijn onderzoekskamer binnen met rode wangen, een snotneus en genoeg pit om een hele eerste hulp plat te leggen.
En ik val voor haar. Hard. Ze haat dokters, haat het om hulp te vragen, en ze haat het dat ik haar koorts vanaf de andere kant van de kamer kan aflezen, maar dat kan me niet schelen. Ik geef om haar. De vrouw die weigert het rustiger aan te doen, zelfs als ze ziek is. De vrouw die bloost elke keer als ik te dichtbij kom. De vrouw die me blijft aanstaren alsof ik degene ben die medische hulp nodig heeft.
Nu moet ik alleen nog uitzoeken hoe ik haar lang genoeg kan laten stoppen met rennen om de waarheid te zien. Ze heeft geen dokter nodig. Ze heeft mij nodig. En ik geef haar, of ons, niet op.