Dert Ortağıma İkinci El Mektuplar

Yasadigimiz yillar, öyle ilginç seylerle doldu ki. Insan, ellili yaslarindan geriye sapasaglam, kalici bir sey birakmak arzu ediyor. Anilarimizi ve düsüncelerimizi ister mektup isterse de baska sekillerde olsun, kaleme almak onlari gelecek nesillere birer vesika halinde aktarmak bizim için bir zorunluluk oldu. Böylece mektuplar da birer mektup olmaktan çikti artik. Bu amaca binaen mektuplarimi ufak tefek düzeltmelerle yayinlamaya karar verdim.
Sonradan yazilmis gibi olmamasi için de bastanbasa degisiklikler yapmadim. Sadece kisisel nitelikli olan kisimlari elverdigince mektuplardan çikarmaya çalistim ya da sembol isimler kullandim. Mektuplarda okuyacaklariniz yasadiklarimizin, gördüklerimizin suyunun suyu ancak. Hayatimizin bu önemli bir kesiti, belki de yeni nesil için artik yakin bir geçmiste yasanilan bir tarih olarak kayitlara girecek.
Duygu tasmalarina, akil yoluyla bir biçim hazirlamak mektuplarin asli unsurlarindan sadece biridir. Sinirlerimi geren o çilginca düsüncelerden, kuruntulardan kurtaran rahatlatici yüce bir gücün tesiriyle yazdim bu mektuplari. Bu mektuplar vasitasiyla arda kalan bakiyelerde bizim de bir nebzecik tuzumuzun oldugu kabul edilsin istedim. Sadece bir edebî eser degil, tarihi bir devir ve vesika olsun, tasvir olsun istedim.
Mektuplari kalici kilan, onun uzandigi meseleleri evrensel bir açidan yansitmasidir. Bunun için her seyden önce bir iç disiplinden geçmek lazimdir. Mektuplarda uzun vadede geçerli olacak fikirleri islemeye çalistim hep. Bir yazar kendi kelimelerini kendisi seçer. Ancak ben öyle yapmadim çogu mektupta. Bu nedenle yazdigim her mektubun satirlarinda ülkemin ve dünya çapinda kendinden söz ettirmis en iyi yazarlardan ödünç aldigim, hata ödünç almayi kendime bir görev bildigim birçok betimleme ve düsünce kaliplarini göreceksiniz.
Zira bazilarinin yazdigi mektuplar dualar gibidir. Benimse manevi pasaportlarim gibi oldu. Onlari yanima almadan manevi hiç bir yolculuga çikmadim. Bunlari zevkle okuyacaginizi ümit ediyorum. Bir mektubu yazarken kendini mutlak olarak belli bir konu üzerinde yogunlasmayi dogru bulmuyorum. Öyle de yapmadim. Her eserde urlar ve gereksiz uzamis dallar vardir. Belki çogu mektuplarda konular daldan dala atlama seklinde oldu.