Margaretha Meijboom

Mårbacka is een autobiografisch getint prozawerk waarin Selma Lagerlöf het familiedomein uit haar jeugd herschept als zowel concrete plaats als mythisch geheugenlandschap. Het boek verweeft herinnering, familiegeschiedenis en topografische observatie tot een vertelling waarin het alledaagse door een bijna legendarische glans wordt omgeven. Stilistisch is het kenmerkend voor Lagerlöfs rijpe proza: helder, ritmisch en schijnbaar eenvoudig, maar zorgvuldig opgebouwd uit mondelinge verteltradities, psychologische nuance en symbolische motieven.
Binnen de Scandinavische literatuur staat het werk op het kruispunt van autobiografie, memoire en regionale cultuurgeschiedenis. Lagerlöf, de Zweedse Nobelprijswinnares en een van de centrale stemmen van het fin de siècle in Noord-Europa, putte hier uit haar eigen afkomst in Värmland en uit haar diepe verbondenheid met Mårbacka, het landgoed dat haar verbeelding blijvend heeft gevormd. Haar jeugd, haar vertrouwdheid met volksverhalen en haar belangstelling voor de morele en emotionele structuur van gemeenschappen verklaren de bijzondere toon van het boek.
Mårbacka is daarom niet louter herinneringsliteratuur, maar ook een poging om oorsprong, identiteit en culturele continuïteit literair veilig te stellen. Dit boek is bijzonder aan te bevelen aan lezers die geïnteresseerd zijn in autobiografische fictie, Scandinavische cultuur en de relatie tussen plaats en herinnering. Wie Lagerlöf leest, ontmoet hier een schrijfster op het hoogtepunt van haar beheersing: warm, precies en intellectueel rijk.