Krzysztof Wolański

Od smierci Daniela Paula Schrebera minelo niemal równo sto lat, trudno wiec o lepsza okazje, by przyjrzec sie blizej "najczesciej opisywanemu przypadkowi w historii psychiatrii", czlowiekowi cierpiacemu na - jak sam twierdzi - chorobe nerwów, o którym Freud orzekl, ze bylby doskonalym dyrektorem zakladu psychiatrycznego, Lacan zas - ze wykazuje sie talentem i pasja teologa. "Przypadek Schrebera" to nie tylko fascynujacy swoja zlozonoscia system urojen bylego sedziego, ale równiez wyzwanie rzucone rodzacej sie tradycji psychoanalitycznej.
Co wiecej, wyzwanie to towarzyszy psychoanalizie w calej dotychczasowej historii jej rozwoju, za kazdym razem zmuszajac ja do zrewidowania wlasnych zalozen, zakwestionowania dogmatów i przemyslenia na nowo fundamentalnych pojec.