Metin Yazgac

Kan dolasirken damardaKalp atarken gögsümde, Seni sevdigim gibi yine sevecegimKan çiçeklere, kalp topraga karisinca da.***Ve sen bir gün Istanbul... Kabul etmeyeceksin beni. Koynuna almayacaksin bir daha;Ne ölümü...ne dirimi.***Belki ayni sehirde, bir martinin rotasindaRüzgârin getirdigi yosun kokusunda rastlariz birbirimize.***Sen sessiz olunca, sagir oluyorum herkese.